[ ดูREVIEWทั้งหมด ]

 
       
     
 
   
 
 

Joe Hisaishi in Budokan (2008)

(บรรยายอังกฤษ)

 
       

 

คอนเสิร์ตของ composer เพลงประกอบภาพยนตร์ คู่บุญของ ฮายาโอ มิยาซากิ รวบรวมเพลงการ์ตูนจากจิบลี สุดไพเราะมาแสดงพร้อมศิลปินรับเชิญหลายคน กับคอนเสิร์ตยิ่งใหญ่ตระการตาฉลอง25ปี เพลงการ์ตูนจิบลี ครั้งนี้

 

Movie Track Title
1. Nausicaa of the Valley of the Wind 1. Opening [Legend of the Wind]
2. Requiem ~ A Battle Between Mehve and Corvette
3. Tooi hibi (Days Long Gone)
4. Tori no Hito (Bird Person)
2. Mononoke Hime 5. Ashitaka Sekki (Tale of Ashitaka)
6. Tatari gami (The Curse God)
7. Mononoke Hime (Princess Mononoke)
3. Kiki’s Delivery Service 8. Umi no Mieru Machi (A Town with an Ocean View)
9. Shoushin no Kiki (Heartbroken Kiki)
10. Kaasan no Houki (Mom’s Broom)
4. Ponyo on the Cliff by the Sea 11. Deep Sea Ranch ~ Mother of the Sea
12. The Ponyo of the Fish of the Wave ~ Fujimoto’s Theme
13. Rondo of the Sunflower House
14. Mother’s Love ~ Little Sister ~ Mother and Sea’s Song of Praise
15. Gake no ue no Ponyo (Ponyo on the Cliff by the Sea)
5. Laputa: Castle in the Sky 16. Hato to Shounen (Pigeons and a Boy) with Marching band
17. Kimi wo Nosete (Carrying you) with Choir
18. Taiju (The Huge Tree)
6. Porco Rosso 19. The Bygone Days
7. Howl’s Moving Castle 20. Symphonic Variation ~ Cave of Mind ~ Merry-Go-Round
8. Spirited Away 21. Inochi no Namae (The Name of Life)
22. Futatabi (Reprise)
9. Tonari no Totoro 23. Kaze no toori michi (The Path of the Wind)
24. Sanpo (Stroll)
25. Tonari no Totoro (My Neighbor Totoro)
Encore – Porco Rosso 26. Madness
Encore – Princess Mononoke 27. Ashitaka and San

If you’ve ever listened to a Ghibli orchestral arrangement album, you will be awed by the intricate instrumentation and expression of Joe Hisashi’s timeless music. Now imagine watching an orchestra consisting of over 200 players and a choir of over 600 members performing the pieces under Hisaishi’s energetic conducting. With a variety greater than that offered by any arrangement albums to date (then again, it is commemorating Ghibli’s 25th anniversary), Joe Hisaishi’s concert at the Budokan brings to fans and regular listeners alike a feast for one’s senses and a performance for the ages.

What is good about it? Well, almost everything. From the dark and tribal ambience created by the booming beats of the Taiko and tinklings of the triangle in “The Curse God” (Princess Mononoke), to the solo violinist’s soulful performance of “Mother’s Broom” (Kiki’s Delivery Service), to the nostalgic piano melody of “The Bygone Days” (Porco Rosso) played by none other than Hisaishi himself, each piece is a musical and emotional adventure for listeners, and the experience of watching Hisaishi bring out the magic in his music is just phenomenal.

Hisaishi’s competence with orchestral instruments makes his works perfect for this sort of presentation. In Joe Hisaishi in Budokan, the orchestra helps bring out the different dimensions in the music and the nuances between different segments. “Tonari no Totoro,” for example, started out slowly and gracefully with strings accompanied by lower brasses. The different sections then took turns at the main melody, steadily increasing the energy, reaching its peak at the portion after the piano.

Hisaishi’s skill at the piano is another reason for the success. There haven’t been many good renditions of “The Merry-Go-Round of Life,” but Hisaishi gentle piano introduction to the piece nails the it spot-on. Many versions are just unable to articulate the elegance of the piece, and they often turn out overpowering and clumsy. Here, the orchestra takes the baton after Hisaishi’s soulful introduction and builds it into yet another fantasy for listeners to immerse themselves in.

The invited vocalists also hold their own against the might of the orchestra and Hisaishi’s presence. My personal favourite is Hirahara Ayaka, who sings “The Name of Life” and “Reprise” from Spirited Away. With her repertoire of classical renditions, it is of little surprise Hirahara’s vocals worked wonders with this orchestra, and her deeper voice almost caresses listeners with its gentleness. Operatic Soprano Hayashi Masako also provided her version of Princess Mononoke, which I personally thought could only be expressed fully with a piano or strings solo. But with her virtuosic expression, and an aria accentuating the anguish, I found myself grudgingly admitting that she has not let the music down the slightest.

With such a talented group of musicians, Hisaishi himself as conductor and pianist, this performance truly does justice for his works. It is indeed a pity for anyone, whether Hisaishi fans or not, to miss this breathtaking performance. And if you weren’t already a Hisaishi fan already, I’m almost certain that by the end of the performance, you will become one.

 


 


 

(บทความนี้ตัดมาจาก http://mafee.wordpress.com/2009/02/13/joe-hisaishi-in-budokan-spirited-away/ เขียนโดย Planetarium ขอขอบคุณมากสำหรับบทความ)

Joe Hisaishi in Budokan ~ Spirited Away
Joe Hisaishi in Budokan
25 Years of Ghibli Music

เพลงจาก Spirited Away ที่นำมา cover ในการแสดงครั้งนี้ ได้แก่ Inochi no Namae และ Futatabi โดยมี Ayaka Hirahara เป็นแขกรับเชิญร้องให้ทั้งสองเพลง

สำหรับ Inochi no Namae หรือ The Name of Life นั้น ก็คือ Ano Natsu e ที่เป็นเพลงประกอบที่เรียกได้ว่ามีชื่อเสียงที่สุดของ Spirited Away ก็ว่าได้ ที่แปลกไปคือนำมาใส่เนื้อเพลง คลอกับเปียโนโดยฮิซาอิชิซัง และร้องโดยฮิราฮาระซัง ที่ถ่ายทอดเพลงนี้ด้วยน้ำเสียงที่มีสไตล์ของเธอเองได้น่าทึ่งมาก แบบที่นึกไม่ออกเลยทีเดียวว่า หากไม่ใช่ฮิราฮาระซังแล้ว จะมีใครที่จะร้องเพลงนี้ได้ไพเราะลงตัวขนาดนี้

เพลงที่สอง Futatabi ซึ่งเป็นเพลงประกอบในช่วงไคลแมกซ์ของเรื่อง เป็นท่วงทำนองที่ฟังทีไรก็รู้สึกลอยไหลไปกับจินตนาการ สำหรับเวอร์ชั่น reprise นี้ ฮิราฮาระซังก็ร้องออกมาได้ดีเช่นกัน โดยถ้าเทียบกับเพลงที่แล้ว Futatabi จะมีความอลังการจากเสียงดนตรีที่โหมขึ้นมาอย่างเข้มแข็งและสดชื่น โดยสลับช่วงกับการร้องของฮิราฮาระซัง ให้ความรู้สึกกว้างใหญ่ไพศาลมากกว่า ซึ่งก็เหมาะสมดีกับการเป็นเพลงสำหรับช่วงไคลแมกซ์ของเรื่อง ยิ่งพอเขาฉายภาพในหนังตอนที่ฮากุแปลงร่างกลับเป็นมังกรแห่งสายน้ำในตอนท้ายเรื่องแล้ว แฟน ๆ ของ Spirited Away คงต้องนิ่งไปด้วยความซึ้งกันทีเดียว

คนที่ได้ชมคงตีความออกมาต่างกันไป สำหรับฉันเอง Inochi no Namae ให้ความรู้สึกลึกเหมือนมหาสมุทร ดนตรีจะดังน้อยกว่า เน้นที่เปียโนของฮิซาอิชิซังกับเสียงร้องของฮิราฮาระซัง ในขณะเดียวกันก็แฝงความเศร้าไว้เป็นกระสาย ฟังแล้วแอบสะเทือนอารมณ์ไปด้วย (แม้จะฟังภาษาญี่ปุ่นตามได้ไม่ค่อยรู้เรื่องนักก็ตาม)

ส่วน Futataba ให้ความรู้สึกกว้างเหมือนทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ไม้นานาพันธุ์ อันมาจากเสียงของฮิราฮาระซังที่เป็นตัวหลัก และมีเสียงจากเครื่องดนตรีต่าง ๆ แต่งเติมความหลากหลายนี้ให้งดงามขึ้นอีก

ส่งท้าย
ฉันคงไม่อาจหาญออกมาประกาศว่า ศิลปะ หรือ ศิลปิน คืออะไร แค่อยากบอกความประทับใจที่ได้รับจากการชมการแสดงนี้ ซึ่งทำให้ฉันซาบซึ้งในบุญคุณของใครก็ตามที่สร้างสรรค์ผลงานที่มีคุณค่าไว้จรรโลงสังคมนี้ให้งดงาม ก่อให้เกิดความสุขในใจคนนับไม่ถ้วน รวมถึงฉันเอง
 


 

คลิกดูรีวิว ผลงานเรื่องอื่นๆของ

Joe Hisaishi

 

Joe Hisaishi Performed at Korea (2006)
(คอนเสิร์ต) บันทึกการแสดงสดที่เกาหลี ของ โจ ฮิซาอิชิ composer(เพลงประกอบภาพยนตร์) คู่บุญของ ฮายาโอ มิยาซากิ บรมครูการ์ตูนแห่งญี่ปุ่น คอนเสิร์ตครั้งนี้เต็มไปด้วยเพลงดังระดับมาสเตอร์พีสของเขา
   
The Sun Also Rises (2007)
(บรรยายไทย) Directer:Jiang Wen มาพร้อมกลวิธีการเล่าเรื่องที่แพรวพราว เทคนิคการนำเสนอที่ชวนให้ผู้ชมรู้สึกตื่นเต้นตลอดเวลา ฉูดฉาด สนุกสนาน เมื่อเทียบกับหนังจีนทั่วๆไป ได้รับเลือกเข้าฉายในสายประกวดของเทศกาลหนังเวนิซ และได้รับเสียงปรบมืออย่างกึกก้อง

 

(ทำดนตรีประกอบ)

   
A Tale Of Mari And Three Puppies (2007)(มีบรรยายไทย) สร้างมาจากเรื่องจริง เกี่ยวกับ สุนัขตัวหนึ่ง(พร้อมกับลูกตัวน้อยๆของมันอีก 3 ตัว) ที่ทําทุกวิถีทางเพื่อช่วยเหลือเจ้านายของมัน ที่ติดอยู่ในซากปรักหักพังของบ้านที่พังลงมาเนื่องจากเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่

 

(ทำดนตรีประกอบ)

 


 

 


เข้าชม : 4622    [ ขึ้นบน ]
ภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ในประเภท: music: Animation: originAsian: SubtitleEnglish: recommend



การแสดงบนเวทีและคอนเสิร์ตเรื่องอื่นๆที่น่าสนใจ..ลองเข้าไปดูซิครับ