[ ดูREVIEWทั้งหมด ]

INDY MOVIE REVIEW
 
Footnote (2011)
 (บรรยายอังกฤษ) 
 
   
 

Director:Joseph Cedar Producer:David Mandil, Moshe Edery, Leon Edery Screenplay by:Joseph Cedar Music by:Amit Poznansky Cinematography:Yaron Scharf Edited by:Einat Glaser Zarhin Running time:107 minutes Country:Israel Language:Hebrew Genre:Comedy, Drama  Subtitle:English  Starring: Shlomo Bar Aba as Eliezer Shkolnik, Lior Ashkenazi as Uriel Shkolnik,
Alisa Rosen as Yehudit Shkolnik
, Alma Zack as Dikla Shkolnik, Daniel Markovich as Josh Shkolnik, Micah Lewensohn as Yehuda Grossman,
Yuval Scharf as Noa the reporter
, Nevo Kimchi as Yair Fingerhut, Yona Elian as Yuli Tamir, Minister of Education (voice)

 
 

(บทความนี้ตัดมาจาก..sadaos.com/ดูมาแล้ว-footnote-หนึ่งในหนังเท/ ..ขอขอบคุณท่านผู้เขียนมา ณ.ที่นี้)

Footnote หนึ่งในหนังเทศกาลเวิร์ลด์ ฟิล์ม ครั้งที่ 12 หนังที่ดูแล้ว “จำฝังใจ” กันไปเลยทีเดียว
โดย ประวิทย์ แต่งอักษร
     FOOTNOTE: ไล่เรียงรายชื่อหนังที่ถูกเลือกมาฉายในเทศกาลเวิร์ลด์ ฟิล์ม ครั้งที่ 12 มีอยู่หลายเรื่องที่ได้ดู และก็มีหลายเรื่องที่หมายมั่นว่าจะต้องไปดูให้ได้ เรื่องหนึ่งที่อยากจะแนะนำเป็นพิเศษ และบังเอิญได้เขียนถึงไปก่อนหน้านั้นด้วยก็คือเรื่อง Footnote หนังจากอิสราเอลที่ถูกส่งไปชิงออสการ์หนังต่างประเทศในปีที่ A Separation ชนะรางวัล โดยส่วนตัว เชื่อว่าหากไม่มีหนังจากอิหร่านเรื่องนั้น หนังเรื่อง Footnote จะต้องเป็นชื่อที่ถูกประกาศบนเวทีอย่างแน่นอน แต่ในสถานการณ์ที่เราเผชิญอยู่ตอนนี้ “ชนะหรือไม่ชนะออสการ์” ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญเท่ากับการที่มันเป็นหนังที่ “สอบตก” ค่านิยมข้อสามของท่านผู้นำอย่างสิ้นเชิง (ตรวจสอบดีๆ อาจจะมีข้ออื่นร่วมด้วย) และนั่นยิ่งทำให้มันเป็นหนังที่พลาดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง
(หมายเหตุ ข้อเขียนต่อไปนี้เคยตีพิมพ์ใน ในนิตยสารอิมเมจ ส่วนรายละเอียดวันฉายหนังเรื่อง Footnote และเรื่องอื่นๆ ตรวจสอบได้ที่ http://www.worldfilmbkk.com/theprograms_sections.php)

     หนังเรื่อง Footnote (2011) ผลงานกำกับของโจเซฟ ซีดาร์เป็นหนังตัวแทนจากประเทศอิสราเอลที่ถูกส่งเข้าชิงรางวัลออสการ์หนังภาษาต่างประเทศเมื่อปีกลาย และผลลัพธ์ก็เป็นอย่างที่รู้กันว่ามันพลาดให้กับหนังสัญชาติอิหร่านเรื่อง A Separation (2011) ของแอสกาห์ร ฟาร์ฮัดดิ ซึ่งกลายเป็นประเด็นทางการเมืองอย่างน่าขุ่นเคือง เมื่อรัฐบาลอิหร่านอาศัยชัยชนะครั้งนี้-เหยียบย่ำทับถมประเทศอิสราเอลในฐานะศัตรูคู่อาฆาตตลอดกาล ลองคิดเล่นๆนะครับว่าสมมติหนังเรื่อง Footnote เกิดพลิกโผและคว้ารางวัลนี้ไปแทน (ซึ่งก็มีความเป็นไปได้) น่าเชื่อว่ารัฐบาลอิสราเอลก็คงจะเล่นสงครามประสาทแบบเดียวกัน ข้อเท็จจริงๆก็คือ หนังทั้งสองเรื่อง-ล้วนเป็นผลงานทรงคุณค่า และไม่สมควรที่จะต้องมาแปดเปื้อนด้วยปฏิกูลและสิ่งโสโครกทางการเมืองที่ต่างฝ่ายต่างสาดใส่กันอย่างน่าไม่อาย และว่าไปแล้ว ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้บนเวทีรางวัล-ก็เป็นเพียงภาพลวงตา ไม่มีผลแม้แต่น้อยนิดในการทำให้หนังดีขึ้นหรือแย่ลง จริงอยู่ที่รางวัลอาจจะช่วยให้คนอยากดูหนังเรื่อง A Separation มากขึ้น แต่ผมขอยืนยันด้วยเกียรติของลูกเสือสามัญว่า Footnote ก็เป็นหนังที่เมื่อดูจนจบ มันก็น่าจะทำให้ผู้ชมจำนวนไม่น้อย-รู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนนักล่าสมบัติที่ค้นพบขุมทรัพย์สุดขอบฟ้าเข้าอย่างจัง
     อย่างกว้างๆ หนังเรื่อง Footnote บอกเล่าความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูกชาย-ที่รอยร้าวแทรกลึกและซับซ้อนจนมองไม่ออกว่ามันเริ่มต้นมาแต่หนใด แย่ไปกว่านั้นก็คือพวกเขาไม่อาจหย่าร้างเหมือนคู่สามีภรรยาใน A Separation และยิ่งเวลาผ่านพ้นไป ความรู้สึกแปลกหน้าและแปลกแยกก็ค่อยๆขยับขยายใหญ่โตขึ้นทบทวี โดยหน้าที่การงานแล้ว พ่อกับลูกชายในหนังเรื่องนี้เป็นนักนิรุกติศาสตร์ที่ความถนัดจัดเจนของพวกเขาได้แก่การศึกษารากเหง้าภาษาของคัมภีร์ทัลมุดของชาวยิว ปัญหาก็คือขณะที่อีไลเซอร์ ชโคลนิค (ชลอมโม บาร์ อบา) ผู้พ่อใช้เวลาทั้งชีวิตอุทิศให้กับการค้นคว้าวิจัยและลงเอยด้วยการถูกมองข้ามและไม่มีใครมองเห็นคุณค่า แถมการค้นพบครั้งสำคัญซึ่งน่าจะทำให้ชื่อของเขาได้รับการจารึกใน ‘ฮอลล์ออฟเฟม’ ก็ดันถูกคู่แข่งเบียดแซงตัดหน้าไปอย่างน่าเดือดดาล
     ยูเรียล ชโคลนิค (เลียร์ แอชเคนนาซิ) ลูกชาย-กลับมีสถานะเป็นเหมือนซุปเปอร์สตาร์ของวงการนิรุกติศาสตร์ เขาเดินสายเล็คเช่อร์ตามมหาวิทยาลัย ผลงานค้นคว้าวิจัยได้รับตีพิมพ์และสถาบันต่างๆพากันโหวตให้เขาได้รับรางวัล มันเป็นเรื่องช่วยไม่ได้ที่ชัยชนะของลูกชายจะกลายเป็นการตอกย้ำบาดแผลแห่งความพ่ายแพ้ของผู้เป็นพ่อให้ยิ่งสาหัสสากรรจ์ แล้ววันดีคืนดี เสียงโทรศัพท์มือถือของอีไลเซอร์ก็ดังขึ้น ผู้พูดจากปลายสายแจ้งให้ชายชราทราบว่าเขาถูกเลือกให้ได้รับ ‘รางวัลอิสราเอล’ ซึ่งคงเปรียบได้กับรางวัลศิลปินแห่งชาติของบ้านเรา ทั้งๆที่อีไลเซอร์ทำตัวเป็น ‘องุ่นเปรี้ยว’ กับรางวัลนี้มาตั้งแต่ต้น แต่จนแล้วจนรอด ผู้ชมก็ได้เห็นชายชราแสดงออกอย่างปิติและลิงโลดเท่าที่บุคลิกอันแห้งแล้งเย็นชาของเขาจะเอื้ออำนวย และแล้ว ระหว่างที่ผู้ชมเพลิดเพลินกับสิ่งละอันพันละน้อยที่หนังบอกเล่าด้วยลูกเล่นทางด้านภาพและเสียงอันฉูดฉาดแพรวพราว คนทำหนังก็ให้ข้อมูลที่เปรียบได้กับการยิงหมัดอัปเปอร์คัทเข้าที่ปลายคางอย่างจัง นั่นก็คือ ยูเรียล ลูกชายได้รับแจ้งจากกระทรวงวัฒนธรรมว่าเป็นตัวเขา ไม่ใช่อีไลเซอร์ ผู้พ่อ-ที่ถูกเลือกให้ได้รับรางวัล ความผิดพลาดคลาดเคลื่อนเกิดจากผู้บอกข่าวนี้ในตอนแรกเข้าใจว่า ‘มิสเตอร์ชโคลนิค’ มีเพียงคนเดียว แต่ละนาทีนับจากนี้ผ่านพ้นไปอย่างชนิดที่ผู้ชมไม่อาจละวางสายตา ความดึงดูดและน่าติดตามไม่ได้อยู่เพียงแค่การที่ลูกชายจะต้องหาหนทางแจ้งข่าวร้ายนี้ให้กับพ่อ-ซึ่งสันนิษฐานได้ว่ามันน่าจะถึงกับทำให้ฝ่ายหลัง ‘มอดไหม้เป็นจุณ’ แต่ผู้ชมรับรู้ว่าลึกๆแล้ว ยูเรียลเองก็ไม่มีความเห็นอกเห็นใจในความโชคร้ายอันแสนโง่เขลาครั้งนี้ เนื่องเพราะเขาเองก็ถูกพ่อบีบบังคับและกดดันมาตั้งแต่เล็กๆ ทว่าอะไรก็ไม่ชวนให้รู้สึกเย้ยหยันเท่ากับการที่หนังให้เห็นว่ายูเรียลก็กำลังส่งผ่านความคับแค้นต่อเนื่องไปถึงลูกชายของตัวเอง ในแง่มุมหนึ่ง นั่นทำให้ระหว่างเขากับผู้เป็นพ่อ-ไม่มีอะไรแตกต่างกัน
     กล่าวในที่สุด นี่ไม่ใช่เรื่องของพ่อลูกที่สามารถอธิบายอย่างตื้นๆง่ายๆเพียงแค่ว่าทั้งสองเกลียดชังกัน แต่มันเป็นเรื่องของ ‘ลูกไม้หล่นใต้ต้น’ หรืออีกนัยหนึ่ง คนทั้งสองเหมือนกันเกินไปจนส่งผลให้การดำรงอยู่ของพวกเขาในพื้นที่ว่างเดียวกัน-ไม่เพียงก่อให้เกิดบรรยากาศอันน่าอึดอัดและกระอักกระอ่วนอย่างเฉียบพลัน หากยังกลายเป็นเสมือนการทำร้ายหรือสร้างความเจ็บปวดชอกช้ำให้อีกฝ่ายหนึ่งโดยไม่ตั้งใจและอย่างน่าสมเพชเวทนา โดยปราศจากข้อกังขา นี่คือหนังดราม่าที่ซับซ้อน ลึกซึ้ง และตอบแทนความคาดหวังของผู้ชมด้วยผลลัพธ์ที่น่าเชื่อว่าจะตกค้างอยู่ในห้วงคำนึงของใครก็ตามที่ได้ดูไปอีกพักใหญ่ๆ ทีเดียว


หนังตัวอย่าง:

รางวัล:Nominated for 1 Oscar. Another 15 wins & 7 nominations.

 

 

Academy Awards, USA 2012

Nominated
Oscar
Best Foreign Language Film of the Year
Israel.
 

Asia Pacific Screen Awards 2012

Won
High Commendation
Best Performance by an Actor
Lior Ashkenazi 
Won
Jury High Commendation
Joseph Cedar 
For its screenplay.
Nominated
Asia Pacific Screen Award
Best Performance by an Actor
Lior Ashkenazi 
 

Awards of the Israeli Film Academy 2011

Won
Award of the Israeli Film Academy
Best Film
Best Actor
Shlomo Bar-Aba 
Best Supporting Actor
Lior Ashkenazi 
Best Director
Joseph Cedar 
Best Screenplay
Joseph Cedar 
Best Cinematography
Yaron Scharf 
Best Editing
Einat Glaser-Zarhin 
Best Costume Design
Laura Sheim 
Best Sound
Tuli Chen 
Alex Claude 
Israel David 
Best Art Direction
Arad Sawat 
Nominated
Award of the Israeli Film Academy
Best Supporting Actress
Alma Zack 
Best Music
Amit Poznansky 
Best Makeup
Ronit Arviv 
 

Cannes Film Festival 2011

Won
Best Screenplay
Joseph Cedar 
Nominated
Palme d''Or
Joseph Cedar 
 

Dublin International Film Festival 2012

Won
Dublin Film Critics Award
Best Screenplay
Joseph Cedar 
 

Independent Spirit Awards 2012

Nominated
Independent Spirit Award
Best Screenplay
Joseph Cedar 
 

Los Angeles Film Critics Association Awards 2012

2nd place
LAFCA Award
Best Foreign Film
Joseph Cedar 
 

National Board of Review, USA 2011

Won
NBR Award
Top Five Foreign Language Films
 
 

The story of a great rivalry between a father and son, both eccentric professors in the Talmud department of Hebrew University in Jerusalem. The son has an addictive dependency on the embrace and accolades that the establishment provides, while his father is a stubborn purist with a fear and profound revulsion for what the establishment stands for, yet beneath his contempt lies a desperate thirst for some kind of recognition. The Israel Prize, Israel''s most prestigious national award, is the jewel that brings these two to a final, bitter confrontation.

Footnote (Hebrew: הערת שוליים‎‎, translit. He''arat Shulayim) is a 2011 Israeli drama film written and directed by Joseph Cedar, starring Shlomo Bar''aba and Lior Ashkenazi. The plot revolves around the troubled relationship between a father and son who teach at the Talmud department of the Hebrew University of Jerusalem.

The film won the Best Screenplay Award at the 2011 Cannes Film Festival. Footnote won nine prizes at the 2011 Ophir Awards, becoming Israel''s entry for the 84th Academy Awards for Best Foreign Language Film. On 18 January 2012, the film was named as one of the nine shortlisted entries for the Oscars. On 24 January 2012, the film was nominated for an Academy Award in the category of Best Foreign Language Film, but lost to the Iranian film A Separation.

Eliezer Shkolnik (Shlomo Bar Aba) is a philologist who researches the different versions and phrasings of the Jerusalem Talmud. He and his son Uriel (Lior Ashkenazi) are both professors at the Talmudic Research department of the Hebrew University of Jerusalem.

Uriel, a charismatic academic, is extremely popular with the department''s students and the general public, and is also recognized by the establishment when he is elected member of the Israel Academy of Sciences and Humanities. The father, on the other hand, is a stubborn old-school purist in his research methods. He is unpopular, unrecognized, and frustrated by his would-be lifetime research achievement having gone unfulfilled, as a rival scholar, Prof. Yehuda Grossman (Micah Lewensohn), published similar results one month ahead of Eliezer. Eliezer is also highly critical of the new methods of research used by his son and other modern researchers, as he considers them superficial. His ambition is to be recognized by being awarded the Israel Prize, but he is disappointed every year when he does not win it. His nature and the lack of recognition have made him bitter, anti-social, and envious of his son''s popularity.

Eliezer receives a phone call from the Minister of Education. She tells Eliezer that he was elected this year''s laureate of the Israel Prize and congratulates him.

The following day Uriel is summoned to an urgent meeting with the Israel Prize committee. Uriel is told that an error had occurred and that in fact it was he, not his father, who was awarded the Israel Prize. The committee wishes to discuss ways to correct the error, but Uriel objects, saying the revelation would devastate his father. Uriel and the head of the committee, Grossman, argue over the issue until Uriel loses his temper and shoves Grossman. Regretting his outburst, Uriel relents, and asks that the committee permit him to break the news to his father personally. During the meeting Uriel says he has been submitting his father''s name for the Israel Prize every year, and accuses Grossman of blocking that and other ways of recognizing Eliezer. According to Grossman, Eliezer never published anything significant in his career, and his only claim to fame is being mentioned as a footnote in the work of a more famous scholar.

Uriel goes to the National Library to break the news to his father but finds him raising a toast to winning the prize with colleagues. Unable to break the news, he once again meets with Grossman, asking that the prize be given to Eliezer. Grossman relents but with two conditions: Uriel must write the committee''s recommendation and Uriel can never be a candidate for the prize. Uriel agrees.

Uriel writes the recommendation text, picking and choosing every word carefully; at the same time Eliezer, finally recognized, is interviewed by the newspaper Haaretz, during which he denounces the scientific and academic validity of Uriel''s research.

When the interview is published, Uriel is angry but keeps his secret. Later, though, he whispers the secret to his mother. She does not disclose the truth to anyone else.

During preparations for a television interview, Eliezer is struck by a word in the Israel Prize committee''s recommendation. He flees the television studio and returns to his study. He examines the word, cross-checking its published uses, and realizes that the text must have actually been written by Uriel. Eliezer also reconstructs his phone conversation with the Minister of Education, realizing she had addressed him by his last name only. He concludes that the minister thought she was talking to his son when she broke the news about the Israel Prize.

On the day of the prize ceremony, Eliezer and his wife arrive at the Jerusalem International Convention Center to prepare for the ceremony; Eliezer is stressed and distracted. The movie ends a moment before the laureates are called to the stage.
 




เข้าชม : 1696    [ ขึ้นบน ]
ภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ในประเภท: originArabMuslimIndianIsrael: recommend: SubtitleEnglish



หนังอาหรับ อิสลามและอินเดียเรื่องอื่นๆที่น่าสนใจ..ลองเข้าไปดูซิครับ