[ ดูREVIEWทั้งหมด ]

 
       
     
 
   
 
 

Pina (2011)

(บรรยายไทย โดยตัวอ่อน)

 

 

!!! แถมฟรี CD เพลงประกอบ !!!!

พิเศษสุด!! เมื่อสั่ง Pina (2011)

แถม CD เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้

ให้ด้วยอีก1แผ่นครับผม

 

ORIGINAL MOTION PICTURE SOUNDTRACK

โดย Thom Hanreich

ร่วมด้วย  Jun Miyake
Hazmat Modine
Owain Phyfe
Germano Rocha
Rene Aubry
Cujo

 

 

   

Directer:Wim Wenders  Producer:Gian-Piero Ringel, Erwin M. Schmidt, Wim Wenders   Writter:Wim Wenders  Music:Thom (as Thom Hanreich)   Cinematography:Hélène Louvart   Editor:Toni Froschhammer Running time:106 min   Country:Germany | France | UK   Language:German | French | English | Spanish | Croatian | Italian | Portuguese | Russian | Korean  Genre:Documentary, Musical  Subtitle: English/ไทย
Starring:
Pina Bausch, Dancer: Regina Advento, Malou Airaudo, Ruth Amarante, Rainer Behr,
Andrey Berezin, Damiano Ottavio Bigi, Bénédicte Billet, Ales Cucek, Clementine Deluy,
Josephine Ann Endicott, Lutz Förster, Pablo Aran Gimeno, Mechthild Grossmann,
Silvia Farias Heredía, Ditta Miranda Jasjfi, Barbara Kaufmann, Nayoung Kim,Daphnis Kokkinos,
Ed Kortlandt, Eddie Martinez, Dominique Mercy, Thusnelda Mercy, Cristiana Morganti,
Morena Nascimento, Nazareth Panadero, Helena Pikon, Fabien Prioville, Jean-Laurent Sasportes,
Franko Schmidt, Azusa Seyama, Julie Shanahan, Julie Anne Stanzak,

Michael Strecker, Aida Vainieri, Anna Wehsarg, Tsai-Chin Yu,

Guest in ''Le Sacre du printemps:

A.A. Gonzales, Stephen Brinkmann, M.C. Esteban, Paul Hess, Rudolf Giglberger, Chrystel Wu Guillebeaud, Mu-Yi Kuo, Szu-Wei Wu, Tomoko Yamashita, Sergey Zhukov, Andy Zondag,

 

   


หนังตัวอย่าง:


 

(บทความนี้ตัดมาจาก..http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=nanatakara&date=24-09-2011&group=15&gblog=55 ..ขอขอบคุณท่านผู้เขียนมา ณ.ที่นี้)

Pina (2011): ระบำทะลุจอ

เขียนโดย Nanatakara
      
Wim Wenders ผกก.สุดอาร์ตในตำนานจากเยอรมันวางแผนจะทำหนังสารคดีเกี่ยวกับ Pina Bausch นักออกแบบท่าเต้นแนวโมเดิร์นแดนซ์ชั้นครู แต่น่าเศร้าที่เธอเสียชีวิตอย่างกระทันหันด้วยโรคมะเร็งเสียก่อนในวัย 68 ขวบ ผกก.เราเลยจำต้องพับโครงการไปโดยปริยาย ทว่าบรรดานักเต้นร่วมคณะ Tanztheater Wuppertal ของเธอยืนยันที่จะให้ ผกก.Wenders ทำหนังต่อไปเพื่อเป็นการรำลึกถึงและอุทิศแด่เธอแทน  

     ซึ่ง ผกก.Wenders ก็เห็นดีเห็นงามด้วย แล้วทำหนังนำเสนอไปที่นักเต้นคนอื่นๆ ในคณะ โดยให้พวกเขาแต่ละคนผลัดกันมาเต้นให้ดูและพูดถึง Pina ในความรู้สึกของพวกเขาเอง ซึ่งก็มีทั้งการเต้นในโรงละคร และตามสถานที่สาธารณะทั่วไป (แม้แต่บนรถไฟฟ้าก็มี) แถม ผกก.เรายังทำเก๋ด้วยการทำเป็นหนัง 3D ให้ระบำทะลุจอออกมากันเลยทีเดียวล่ะงานนี้ (ป๊าด)

 

 

       หนังเป็นเหมือนการนำเสนอลีลาเต้นระบำของชาวคณะ ที่ไม่ได้จำกัดตนเองแต่ในโรงละครหรือบนเวทีเท่านั้น ซึ่งนั่นก็ทำให้หนังออกมาดูแนวและแปลกตาขึ้นไปอีกแบบ และถึงหนังจะเป็นการรำลึกถึง Pina แต่ก็เสนอภาพของป้าแต่เพียงเล็กน้อย เพราะบรรดาท่าเต้นที่ป้าออกแบบนั่นก็เสนอตัวตนของป้าเองมากพออยู่แล้ว อีกทั้งเมื่อมีการกล่าวถึงป้าก็ใช้วิธีถ่ายทอดความคิดรำพึงรำพันของนักเต้นแต่ละคนมากกว่าจะให้มานั่งสัมภาษณ์แบบสารคดีทั่วๆ ไปอีกด้วย

ก็ต้องยอมรับว่าคอหนังบ้านๆ อย่างเราที่ไม่ได้มีความรู้เรื่องเต้นๆ หรือศิลปะแขนงนี้เลยนั้นคงจะไม่ค่อยเก็ตหรืออินอะไรมากนัก แถมบางทีท่าเต้นแปลกๆ พิลึกๆ ของชาวคณะก็ชวนเหวอมากกว่าชวนเคลิ้ม รวมทั้งฉบับที่เราดูไม่ใช่แบบ 3D ด้วย แต่ภาพที่เห็นตลอดทั้งเรื่องนั้นช่างงดงาม น่าตื่นตาตื่นใจและน่าทึ่งยิ่งนัก ดังนั้นคงไม่ยากเลยที่หลายคนจะต้องมนต์ของหนังและลีลาท่าเต้นที่ผู้หญิงผอมๆ ที่ชื่อ Pina Bausch ได้สร้างสรรค์ไว้เป็นมรดกแก่โลกนี้

 

 

    คนที่เคยดู Talk to Her (2002) ของเจ้าป้า Pedro Almodóvar คงจะจำฉากที่พระเอกไปนั่งดูการแสดงสุดพิลึกตอนต้นเรื่อง ที่มีผู้หญิงตาบอดผอมๆ เพ้อๆ ถลาไปมาบนเวที และมีผู้ชายคอยเก็บเก้าอี้ให้พ้นทางเธอกันได้ ซึ่งนั่นก็คือการแสดงที่ Pina สร้างสรรค์ขึ้นมาเองในชื่อ ''Café Müller'' ซึ่งในหนังเรื่องนี้ก็มีมาให้ดูกันจุใจเลยจ้า อืม ที่แท้ก็ฝีมือป้า Pina นี่เอง เยี่ยมไปเลยจ้า ^^


 

 

 

(บทความนี้ตัดมาจาก.. http://ginger-movieswithme.blogspot.com/2011/10/pina-2011-germany-106-min-documentary.html..ขอขอบคุณท่านผู้เขียนมา ณ.ที่นี้)

Pina (2011) :เต้น เต้นไปแม้ในวันที่ไม่มีเธอ

 

 


        ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยเข้าใจศิลปะแขนงที่เรียกว่า "การเต้น" เลยแม้แต่นิด ทั้งไม่เข้าใจว่ามันมีหลักเกณฑ์อย่างไรถึงจะสามารถบอกได้ว่าการเต้นแบบไหน ถูกหลัก ไม่ถูกหลัก สวยหรือไม่สวย จนกระทั่งได้มีโอกาสชมรายกายเรียลลิตี้ประกวดการเต้นทางทีวีของอเมริกาที่ชื่อว่า "
So you think you can dance" เป็นรายการที่รับสมัครนักเต้นเข้ามาเต้นใ้ห้คณะกรรมการดู และตัดสินเข้ารอบสูงๆ จนกระทั่งชนะเลิศ
        แรกๆ ก็ดูเพราะว่าชอบที่กรรมการจิกกัดผู้เข้ามาประกวด (ฮ่า ) อีกประการคือ ฉันชอบที่รายการนี้เปิดกว้างให้แม้แต่คนที่เต้นไม่เป็นแต่มีใจรักเข้ามาแข่งขันด้วย และพวกเขาเหล่านี้เองที่ทำให้ฉันซึ่งไม่เคยรู้เรื่องการเต้นมาก่อน พอที่จะแยกแยะออกว่าการเต้นเป็น กับการเต้นได้ ต่างกันอย่างไร

 


        เมื่อประมาณเดือนสองเดือนก่อน เพื่อนคอหนังคือคุณ Nanatakara ได้นำหนังเกี่ยวกับการเต้นเรื่อง Pina มารีวิวในบลอค ตอนนั้นฉันรู้สึกเฉยๆ เพราะไม่เคยดูหนังแนวนี้มาก่อน แต่ก็ฉงนใจบ้างเมื่อมีหลายๆคนที่ดูแล้วและแวะมาคอมเม้นท์ว่ามันยอดเยี่ยมมาก ซึ่งฉันเพิ่งเข้าใจเมื่อได้ชมหนังเรื่องนี้ด้วยตัวเอง
       
Pina เป็นสารคดีเกี่ยวกับการเต้น ที่เหล่าบรรดานักเต้นทั้งหลายมาเต้น และพูดระลึกถึง Pina Bausch. นักเต้นชั้นครู โดยพวกเขาเหล่านั้นแสดงออกถึงความระลึกถึงเธอด้วยการเต้นท่าต่าง ในสถานที่ต่างๆ โดยจะตัดฉากสลับกับการหมุนเวียนเปลี่ยนหน้ากันมาแสดงความคิดคำนึงถึงเธอ พร้อมกับบทบรรยายโดยเสียงของพวกเขาเอง

 

 

       ฉันเองไม่เคยรู้จัก Pina Bausch มาก่อน แต่เมื่อได้ชมสารคดีเรื่องนี้ถึงกับน้ำตาซึมทีเดียว จะว่าอ่อนไหวก็ยอมล่ะ แต่ว่ารู้สึกซาบซึ้งจริงๆ  เพราะรู้สึกเหมือนกับว่าวันที่ลูกศิษย์ทั้งหลายมานั่งรำลึกถึงพระคุณคุณครูที่เรารัก เราผูกพัน และส่งต่อทักษะให้อย่างนั้นเีชียว ฉันเองก็มีคุณครูที่รักมากเหมือนแม่คนที่สอง ซึ่งเป็นครูที่่สอนในชั้นประถม ทุกวันนี้ยังได้พูดคุยกัน ห่วงใยกันตลอด ในวันที่ท่านละโลกไปก็คงรู้สึกเหมือนบรรดานักเต้นเหล่านี้
       อย่างที่เคยเล่าว่าชอบดูรายการประกวดเต้น อันนั้นฉันว่าบรรดาผู้เข้าร่วมแข่งขันแต่ละคนเจ๋งมากแล้ว แต่พอได้ชมภาพยนตร์สารคดีเรื่องนี้ บอกได้เลยว่า แค่คำว่า "สุดยอด" มันยังน้อยเกินไป ไม่เพียงพวกเขามีความสามารถระดับตัวพ่อตัวแม่กันแล้ว แต่ว่าฉันรู้สึกได้ว่าพวกเขาถอดวิญญาณออกมาเต้นกันเลย อาจจะเพื่อแสดงความเคารพต่อครูบาอาจารย์เป็นครั้งสุดท้าย
 

 

       ในช่วงที่ให้แต่ละคนออกมาพูดถึง Pina ฉันประทับใจหลายๆ คนเลย แต่ที่จำแม่นมี 2 คน คนแรกเป็นนักเต้นหญิงตัวเล็กๆ ผอมบาง และไม่ใช่คนยุโรป เธอพูดประมาณว่า " ตอนแรกฉันขี้อาย และชอบหลบซ่อนอยู่หลังผู้คนเสมอๆ วันหนึ่ง Pina เดินเข้ามาหาฉัน เธอพูดด้วยเสียงเศร้าๆ ว่า เธอกลัวฉันเหรอ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ตั้งแต่นั้นมา ฉันกล้าที่จะแสดงความเป็นตัวตนออกมา ไม่หลบซ่อนอยู่หลังผู้คนอีกต่อไป" คำพูดประมาณนี้ทำให้ฉันรู้จัก Pina มากขึ้น  และยังมีอีกที่พูดถึงเธอประมาณว่า "อยากเจอเธออีก แม้ในฝัน" ซึ้งมากจริงๆ T^T



        วันนี้แม้
Pina จะลาจากโลกนี้ไปแล้ว แต่เธอได้ฝากผลงาน และบรรดานักเต้นที่มีคุณภาพแบบนี้ไว้ในโลก ฉันคิดว่าเธอคงภูมิใจที่ได้เกิดมา ส่วนฉันเองก็ได้ข้อคิดกับชีวิตเช่นกัน คนเราเกิดมา มีเวลาอยู่ในโลกไม่เท่ากัน สั้นบ้าง ยาวบ้าง แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับว่า การเกิดมาของเราได้ฝากผลงานอะไรไว้ในโลกใบนี้หรือไม่ ... ฉันขอสดุดีให้แด่เธอ Pina Bausch

 


รางวัล:

British Independent Film Awards
Year Result Award Category/Recipient(s)
2011 Nominated British Independent Film Award Best Foreign Independent Film
 
German Film Awards
Year Result Award Category/Recipient(s)
2011 Won Film Award in Gold Best Documentary (Bester Dokumentarfilm)
Wim Wenders (producer)
Gian-Piero Ringel (producer)
(Neue Road Movies (production company) ).
Nominated Film Award in Gold Best Direction (Beste Regie)
Wim Wenders
 

 

User Reviews
Beautifully composed piece of art to remember Pina Bausch and contemporary dance with.
13 June 2011 | by Christine (Paris, France) – See all my reviews
Whether Wender''s work is considered a film, eulogy or a documentary, I can say that I have never felt so much for a production of moving pictures before that I would feel the necessity to express my thoughts through written words.

I have a great passion for dance and used to practice it a lot more a few years ago. Hence, this film was a must-see for me whatever whoever says. The downside with dance on film is the failure of the screen to convey depth, and I didn''t find the 3D effects particularly impressing here, I must admit. But then again, without it, I am sure it would be hard not to get dull watching 100 minutes of flat images, sometimes randomly and unexpectedly cut of the context.

Because there is no storyline in the film. Not very much of replicas either to explain in clear words why or if the different pieces are linked together, and definitely nothing to tell about Pina Bausch''s private life. But that is also what makes this film so clean and consistent; dance says it all.

If Pina lived today, her presence in the film would certainly be more evident to us. The film would let us follow her and her dance company on performances with more straight forward dialogues. Instead, the spirit of Pina is expressed through dance here. Dance is the way she would use to communicate her messages to the world, so why would words then be necessary? Even less, why would personal details of her life matter in this film when what we will remember of her, as with other known names throughout the history, will be for their creations, inspirations and contributions to our world?

Pina''s art is shown piece by piece in the film featuring choreographies and performing arts carried out by her closest dancers in different milieux. Both outdoors in the open landscape and modern cityscape, as well as indoors on a stage. It expresses diversity and unity at the same time, gives life to poetry and most remarkably, making music visible in a way that I have not seen in a film before. It describes relationships between men and women, young and old, human and nature, along with senses of loneliness, yearning, passion, pain and joy mixed with a dose of subtle humour.

And they are all performed by a group of highly skillful professionals of different ages, nationalities and languages, whom sometimes, through open monologues, give us an insight on Pina''s character. Not only do they reach out to touch by movements, but also through empathy and facial expressions of compassion, making them very credible actors/actresses.

To sum up: If you can deal with lack of dialogues without getting bored, make sure then to have some understanding about dance, or a general interest in art and scenography to truly appreciate this film. It is a definition of beauty and a way to remember Pina Bausch.


 

 

คลิกดูรีวิว ผลงานเรื่องอื่นของ

Wim Wenders

 

Beyond the Clouds (1995) (บรรยายไทย)
Directer:Michelangelo Antonioni, Wim Wenders หนังยาวเรื่องสุดท้ายในชีวิตผู้กำกับฯชั้นครูชาวอิตาเลียน มิเกลันเจโล อันโตนิโอนี ซึ่งผลงานของเขากลายเป็นแรงบันดาลใจให้นักทำหนังอาร์ททั่วโลก ในปี1995นี้เขายังได้รางวัลเกียรติยศจากออสการ์ด้วย
   
Chacun son cinema (To Each His Cinema) (2007)
(บรรยายไทย)คือหนังสั้น 32 เรื่องๆ ละ 3 นาทีจากผู้กำกับ 35 ผกก.ระดับแนวหน้าที่ทุกคนรู้จักดี จัดทำขึ้น เพื่อร่วมฉลอง 60 ปีเทศกาลหนังเมืองคานส์ปี 2007

 


 

 

 


เข้าชม : 7159    [ ขึ้นบน ]
ภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ในประเภท: music: documentary: originEurope: SubtitleThai: SubtitleEnglish: BeautifulPicture: recommend



การแสดงบนเวทีและคอนเสิร์ตเรื่องอื่นๆที่น่าสนใจ..ลองเข้าไปดูซิครับ